‘In je medemens
ontmoet je God’

petrus-4-oud-en-jong-2

Hieronder vindt u een voorproefje. Bent u benieuwd naar de rest van het artikel of naar het hele blad? Vraag Petrus dan hier aan.

Stef Bos is terug bij de kern

Hij geloofde niet meer. Zei hij. Want echt loslaten kon Stef Bos het geloof nooit helemaal. In gesprek met Rob Visser en Paul Visser vertelt hij over zijn zoektocht. “Ik voelde dat ik terug moest naar mijn wortels.”

“Wie ben je eigenlijk als je geen dominee meer bent?” had de dochter van Paul Visser op een dag gevraagd. De predikant vertelt het aan tafel in het theater van IJmuiden, waar zanger Stef Bos die avond moet optreden. Stef kijkt verbluft: “Wát een goeie vraag.”

Een confronterende vraag ook, vindt Paul Visser zelf: “Mijn geloof hangt altijd aan een zijden draadje. Als alle vanzelfsprekendheden wegvallen, waar sta je dan nog voor?” Stef laat de vraag op zich inwerken. “Hoe heet ze? Ik wil haar een keer ontmoeten.”

 

Echtheid

Het is Stef Bos ten voeten uit: altijd op zoek naar echtheid, naar diepgang, naar oprecht contact. Niet voor niets heette zijn vorige concerttour ‘Kern’.

De zanger groeide op in een gereformeerd gezin in Veenendaal. “Mijn vader leefde het geloof voor. Mijn moeder was een spirituele vrouw, zij is helaas te vroeg overleden.” Als 16-jarige sloeg hij op een dag met het Liedboek der Kerken op tafel en zei: “Hier ben ik helemaal klaar mee.” Hij verliet de kerk en noemde zichzelf later agnost. In zijn beroemd geworden liedje ‘Papa’ zingt hij: “Jij gelooft in God, dus jij gaat naar de hemel. En ik geloof in niks, dus we komen elkaar na de dood nooit meer tegen.”

Toch heeft hij de christelijke thema’s nooit geschuwd. Enkele jaren geleden hield hij een Preek van de Leek in Amsterdam, in 2017 schreef hij de titelsong voor het EO-programma ‘Toen was geloof heel gewoon’, en eerder maakte hij voor het project ‘In een ander licht’ met de NCRV hedendaagse liedjes over personen uit de Bijbel.

Agnost? Rob Visser heeft vraagtekens bij die term. Het lijkt juist alsof Stef er “een heel eind in mee kan komen” als het gaat om geloven. “Het zijn fases”, relativeert de zanger. “In de jaren zeventig was het als adolescent niet cool om te geloven.” Om van de discussies af te zijn, noemde hij zichzelf maar agnost. “

 

 

Visser & Visser

Twee vissers van mensen, de predikanten Paul Visser (Noorderkerk Amsterdam) en Rob Visser (Protestantse Gemeente Vuren), ontmoeten bekende Nederlanders. Ze gaan in gesprek over geloven, de kerk en de samenleving.

Knielen

De zanger vindt het nog altijd bewonderenswaardig hoe zijn vader reageerde nadat hij het liedboek op tafel had gesmeten. “Hij zei: ‘Jongen, dan wil ik graag weten waar je wél voor staat.’ Precies het tegenovergestelde van wat ik dacht dat hij zou doen.”

Het lijkt wel op de gelijkenis van de verloren zoon, vindt Paul Visser. “Je vader kon je niet vasthouden of overtuigen. Maar hij gaf jou de ruimte om je eigen zoektocht te beginnen.” Dat beaamt de zanger: “Hij liet me gaan. Maar hij bleef altijd de vraag stellen: wat dan wél? Ik móést dus wel terugkeren op een dag.”

 

Benieuwd naar het hele artikel?

Wilt u Petrus gratis in uw brievenbus? Of cadeau geven aan een ander?
Neem hier een abonnement.

Nog niet overtuigd? Bekijk dan onze magazinetrailer!

Protestantse Kerk in Nederland

In de Protestantse Kerk komen mensen samen rond het evangelie van Jezus Christus. In plaatselijke gemeenten in heel Nederland zoeken mensen samen naar geloof, hoop en liefde. Dit gebeurt niet alleen binnen de eigen gemeenschap, de kerk is ook maatschappelijk betrokken. De Protestantse Kerk heeft eeuwenoude wortels, maar experimenteert ook met nieuwe vormen van kerkzijn.

logo_rgb_web